‘नटरंग’ चे अभिनंदन….


प्रिय ‘नटरंग’ कलावंत,

सप्रेम नमस्‍कार आणि `नटरंग’`च्‍या राष्‍ट्रीय पातळीवरील सन्‍मानाबद्दल आपल्‍या सर्वांचं मन:पूर्वक अभिनंदन !

अस्‍सल मराठी मातीतून निर्माण झालेली ही मराठमोळी कलाकृती आज देशभरात दाद मिळविते आहे. महाराष्‍ट्राला अभिमान वाटेल आणि येणा-या कलावंतांच्‍या अनेक पिढ्या हे यश मनात साठवून ठेवतील अशीच ही घटना आहे.

`नटरंग`ने चित्रनिर्मितीच्‍या प्रत्‍येक बाबतीत बाजी मारली. निर्मिती, लेखन, दिग्‍दर्शन, संगीत, छायाचित्रण, अभिनय, नृत्‍य या सर्वच विभागात `नटरंग` सरस ठरला. विख्‍यात साहित्यिक आनंद यादव यांची हृदयस्‍पर्शी कथा, रवी जाधव यांचं कसबी दिग्‍दर्शन, `झी`ची उच्‍च निर्मितीमूल्‍यं, गुरु ठाकूर यांची सदाबहार गीतं आणि संवाद, अजय-अतुल यांचं कालातीत संगीत, अतुल कुलकर्णी,  सोनाली कुलकर्णी, किशोर कदम इत्यादी प्रतिभावान कलावंतांचा अजोड अभिनय.

या चित्रपटासंबंधी सर्व गोष्‍टी माझ्यासारख्‍या हजारो मराठी चित्ररसिकांच्‍या मर्मबंधातल्‍या ठेवी बनल्‍या आहेत.

चित्रमहर्षि दादासाहेब फाळके यांनी लखलखत्‍या चंदेरी दुनियेचा ‘ओनामा’ केला. त्‍यानंतर शांतारामबापू, मा.विनायकांपासून आपल्‍या सचिन पिळगांवकर, महेश कोठारे आदि हरहुन्‍नरी अशा नव्‍या पिढीच्‍या कलावंतांनी हा ‘वेळू गगनावरी’ नेला. याप्रसंगी राष्‍ट्रीय पुरस्‍काराचे पहिले सुवर्णकमळ आणणा-या`श्‍यामची आई आणि आचार्य अत्रे यांची मला आठवण होते. त्यांना मी अभिवादन करतो. तसेच काही वर्षापूर्वी आलेल्‍या `श्‍वास` या चित्रपटानं मराठी चित्रपटसृष्‍टीचं भवितव्‍य उज्‍ज्‍वल असल्‍याची चुणूक दाखवली होती. `नटरंग’ च्‍या रुपानं मराठी चित्रपट पुन्‍हा ऐश्‍वर्याने लखलखू लागला आहे अशी सुखद जाणीव मला होत आहे.

लावणी आणि संगीतबारी म्‍हणजे अवघ्‍या महाराष्‍ट्राच्‍या लोकसंगिताचा अंतःस्‍वर. या लावणीवर अनेकांनी आपला जीव ओवाळून टाकला. कुणी मिशा पिळत आपलं रसिकत्‍व दाखवलं, तर कुणी शेकडो वर्षे लोक गुणगुणत राहतील अशा अप्रतिम लावण्‍या, वग, गवळणी पेश केले. सामान्‍य मराठी मनाला वेडं करणा-या या लोककलेची सेवा सोपी नव्‍हती. संसारावर निखारा ठेवूनच ही सेवा व्‍हायची आणि आजही ती तशीच होते.

लोककलावंतांचं जिणं किती भयानक असू शकतं याची जाणीव `नटरंग`नं करुन दिली. विकासाच्‍या ओढीनं आपण वेगानं दौडत असताना लोक-कलावंतांचा एक जथ्‍था, आपल्‍याच समाजाच्‍या कोप-यात दिवाभितासारखा जगतो आणि कोरभर भाकरीसाठी धडपडतो आहे, ही जाणीव निश्चितच अस्‍वस्‍थ करणारी आहे.

या कलावंतांसाठी सरकारचा एक घटक म्‍हणून काही तरी करण्‍याचे मनात आहेच. या निर्मितीमध्‍ये समाविष्‍ट असलेल्‍या सर्व कलावंतांना आणि बिगर-कलावंत, तंत्रज्ञांना माझ्या लाख-लाख शुभेच्‍छा !   त्‍यांच्‍यासाठी माझ्याकडून जे काही होईल ते मी करीन याची ग्‍वाही देऊन मी थांबतो.

नमस्कार,

जय महाराष्ट्र.
आर. आर. पाटील,
गृहमंत्री, महाराष्ट्र राज्य.

Posted in Post In Marathi | Leave a comment

Congratulations ‘Team Natrang’….

Namaskar to the team of Natrang!

Congratulations to the team of Natrang for being bestowed with a National Award. Born from Marathi soil this creation has received accolades all over India. It’s a proud moment for Maharashtra and it will be forever etched on the minds of artists for generations to come.

Natrang has a list of achievements to its credit; production, story, direction, music, cinematography, acting and dance. Renowned erudite Anand Yadav’s heart rendering story, Ravi Jadhav’s skilled direction, ZEE’s excellent production, Guru Thakur’s evergreen songs and dialogues, Ajay-Atul’s melodies, performances of brilliant artists like Atul Kulkarni,  Sonali Kulkarni, Kishore Kadam and others. The movie was widely appreciated by Marathi people and has found a special place in the hearts of thousands of movie lovers like me.

The great Dadasaheb Phalke was a pioneer in film making followed by Shantaram Bapu, Master Vinayak to new generation film makers Sachin Pilgaonkar, Mahesh Kothare and other talented actors who took the Marathi film industry to its peak. The success of ‘Shwaas’ showed that Marathi films have an excellent future. I take this opportunity to applaud ‘Acharya Atre’ and ‘Shyamchi Aai’ as they have had the honor of bringing the first National Award to Marathi film world. The success of ‘Natrang’ brought magnificence to the Marathi film world.

Lavani, Sangeet bari is the soul of Maharashtra’s folk music. People pledged their life for Lavani.Connoisseur’s proudly showed off their love for the art, while others created unparallel lavani, vag and gavalni which became immortal. But it was not an easy task. Many families were destroyed for the love of folk-art and it happens even today. Natrang showed us the mirror image of how difficult is the life of folk artists.

As we make progress in various fields it saddens me to see that the folk artists who form a chunk of our society live a derelict life and have to struggle for a small piece of bread. I being a part of the government structure genuinely feel I should do something for their upliftment. I extend my best wishes to the artists and the technicians of Natrang for making us proud. I will do whatever is best for them in my capacity.

Jai Maharashtra!
R.R.Patil
Home Minister, State of Maharashtra

Posted in Post In English | Leave a comment

Heartiest greetings and good wishes for Ganesh Chaturthi & Eid..

Namaskar,

On the eve of Ganesh Chaturthi I extend my heartiest greetings and good wishes to Ganesh devotees in Maharashtra, India and Indians residing outside India.

May this divine season shower on you happiness, good health, prosperity and peace of mind. I ardently hope Ganesh’s blessings will always be with the people of Maharashtra.

As we celebrate this occasion I request you all to see to it that we strictly adhere to the discipline. Once again good wishes and love on the occasion of Ganesh Chaturthi.

Here I would like to draw your attention to an incredible coincidence. After 31 long years Ganesh Chaturthi and Eid commemorates on the same day. On the auspicious occasion of Eid I extend good wishes to all Muslim devotees.

Love to all

Jai Maharashtra!
R.R.Patil
Home Minister, State of Maharashtra

Posted in Post In English | Leave a comment

गणेश चतुर्थी आणि ईद च्या मन:पूर्वक आणि हार्दिक शुभेछ्या….

नमस्कार,

गणेश चतुर्थीच्या महाराष्ट्रातील, महाराष्ट्राबाहेरील भारतातील तसेच जगातील सर्व गणेश भक्तांना माझ्याकडून मन:पूर्वक आणि हार्दिक शुभेछ्या.
हा मंगलमय सण आपल्यासाठी सुख, समृद्धी, आरोग्य आणि मन:शांती घेऊन येवो. गणरायाचे आशीर्वाद संपूर्ण राज्याच्या पाठीशी कायम राहोत अश्या शुभेछ्या या मंगलक्षणी मी व्यक्त करतो.

हा सण साजरा करताना उत्साहाबरोबर शिस्तीची हीं त्याला जोड द्यावी अशी विनंती मी महाराष्टातल्या तमाम भाविकांना करतो.

आपणा सर्वांस पुन्हा एकदा माझ्या खूपखूप शुभेछ्या आणि प्रेम .

योगायोगाची गोष्ट म्हणजे ३१ वर्षांनंतर गणेश चतुर्थी आणि ईद एकाच दिवशी येत आहेत.
या ईद निमित्त तमाम मुस्लीम भाविकांना माझ्या शुभेछ्या आणि प्रेम.

जय महाराष्ट्र.
आर. आर. पाटील,
गृहमंत्री, महाराष्ट्र राज्य.


Posted in Post In Marathi | Leave a comment

Stop female-infanticide, otherwise…

Namaskar

For now this question seems minuscule but in the long run it might cause havoc and develop in to a social disaster. Today I am going to present my views about it.

The grave issue is that of female infanticide which is on the rise especially among educated and in higher strata of society. It has assumed an alarming proportion. Great social worker Agarkar has once said, ‘in a country where a woman is not bound by chains and free to take a decision that country is in true sense culturally progressive’.  India’s global image is that of a glorious, rich in traditions and a progressive country. The picture of 21rst century that comes across is that of Indian woman who is liberal, educated and financially independent though encouraging has a poignant side to it which we cannot ignore. The darker side to this positive development is every year 10 lac female foeticide takes place with the help of gender determination tests.

Our social structure has bound the woman curbing her freedom, potentials and I think the root of these constraints is female infanticide.

In our culture woman is honoured as ‘goddess of power’. She is considered to be ‘Mahalaxmi, Mahasaraswati and Mahadurga’. In olden times Indian tradition has always acknowledged the greatness of woman and treated her with respect and dignity. They shared equal place in social and religious programmes. Lopmudra, Vishwatara and Ghosha were some of the intellectual women who wrote rucha’s in Rigveda. In Vedas many of the shloks are written by women.

In 11th century India was invaded by foreigners. Women’s security became a serious issue as they realised she was no longer safe. Thus the tradition of girl-child marriage came in to existence.  A woman’s future was shrouded in darkness and the downward slide began. She was viewed as an object to be used.

Today woman is educated and has reached a respectable place in our society. But sad part is in spite of all this even today people treat ‘birth of a girl as a kind of catastrophe’. In some parts the ratio of girl child is less than 800 to every 1000 male children born. Who is responsible for this? What happens if the situation assumes a grim role tomorrow? What steps have we taken to reform the present condition? Today these questions are imperative to me.

Our society, our traditions have imbibed a thought on people’s mind ‘a male child is the rightful heir and he is looked upon as a support for old age’. This age-old tradition has been responsible for remarkable decline of female child in comparison to male child. ‘After marriage a girl has to leave her house and her people so it is better not to have a girl’ can be cited as one more reason.

As per the Human Development Report 2002 published by Maharashtra Government 84% women are of the opinion that they should have one son at least. With the help of modern technology, many pregnant women, her relatives and select few doctors (I am not blaming all the doctors) in collusion and illegally perform gender detection tests and then abort the female foetus.

If great women like Jijamata and Savitri bai Phule had not been born, then Maharashtra’s history would have something else to say. A comprehensive discussion on this serious question is the need of hour. Unfortunately those whom we refer to as educated and intelligent, coming from affluent class and some skilled doctors (not all doctors) are in nexus. This is a social crime.

If the ratio of girl child declines then marriages of 200 boys out of 1000 will not take place. What about the safety of those 800 girls born today? This situation will give rise to an insecurity which will be difficult to protect. Today girls are given huge sum of dowry and brought from other states to Rajasthan and Haryana.

The state or country is termed as progressive when the girl-boy child ratio is found to be equal. In Kerala the girl-child ratio is higher in comparison to boys. Kerala is known as a progressive state. In Russia the girl child ratio is higher and hence it is considered to be world power.

We cite examples of Jijamata and Savitribai Phule and speak about their exemplary contribution in the history of Maharashtra while on the other side we are setting our mark in this heinous crime. Would we still have the right to talk about how radical we are as a state? Today take any field, look at the 10th and 12th standard board Exam. merit list holders, we will realise that girls are not any less than boys. But still mistakes of such serious nature take place.

In this chain we find doctors, skilled gynaecologists (I am not blaming all of them) a part of this crime. But what they do not understand is they will not stand to gain anything out of this. They would soon wake up to the stark reality that there is no girl left for their son to marry.

As a Home-Minister of Maharashtra I am of the opinion that the state’s police and Home department should be more sensitive to this issue and immediately curb this kind of criminal activity. At times certain questions assume a crucial role. A robbery takes precedence over gender detection which finds itself on the lowest priority level. In fact female infanticide as a crime should be on the top most priority list.

This cerebral disease is found less among the poor hence backward districts like Nandurbar and Gadchiroli report low cases of female infanticide compared to other districts. It tops the list when it comes to rich and affluent class.

Few doctors help these kind of crime. These people are found in all parts of Maharashtra. We will take stringent action with help of the law against such activities. I appeal to the people, especially the women to consider the fact that she too is a woman and think twice before killing a girl child in the womb. I understand when it comes to family; women still don’t have the right to make a decision. It would be our good fortune if a woman is given this right.

I think we need to start a movement to mobilise people in this direction. In a radical state like Maharashtra we follow the ideology of Phule, Shahu and Ambedkar, where Savitri bai Phule in spite of all odds built a foundation for women’s education. We just can’t ignore these pages from history and turn a deaf ear to the goings on around us.

Now is the time to give a cry to ‘save a girl child and save a state’. The pertinent question today is to change people’s mentality and I do not think only politicians can do it. In addition, social workers also should take the initiative and work full fledged. I have seriously taken note of this question. I am ready to use my power, ‘with courtesy or by force’. I want your active support. The doctors who are a part of this shameful act should be punished and the medical council should cancel their license to practice medicine for the rest of their life.  A female child is killed in womb but what about the future security of the girls that are born. I consider their safety as much important.

In some families poverty is also one of the reasons for abortion. The question of dowry looms large over their head.  My government has proposed a scheme wherein  when a girl is born the government will keep aside a certain amount in ‘fixed deposit’ and when she turns eighteen the amount of one lac will be released for her education or marriage purpose. We have declared this in our manifesto during the elections. Henceforth a girl born in Maharashtra will not be dependent on anyone anymore and will be a ‘dhanlaxmi’ in true sense.

I take your leave now. My next post will talk how family violence and gender detection are closely related with each other.

Namaskar
Jai Maharashtra!
R.R.Patil
Home Minister, State of Maharashtra

Posted in Post In English | Leave a comment

स्‍त्री-भ्रृणहत्या थांबवा. नाहीतर….

नमस्कार,

आताच न जाणवणा-या पण भविष्‍यात अनर्थ निर्माण करुन एक मोठे सामाजिक संकट ठरणा-या एका प्रश्‍नावर मी आज माझे मत मांडू इच्छितो.

तो गंभीर प्रश्‍न म्‍हणजे स्‍त्री-भ्रृणहत्‍या. दिवसेंदिवस स्‍त्री-भ्रृणहत्‍या करण्‍याचे प्रमाण वाढत चालले आहे. विशेषत: उच्‍च शिक्षित, सधन वर्गामध्‍ये हा विषय चिंतेचा बनत चालला आहे. ज्‍या समाजात, `ज्‍या देशात स्‍त्री ही स्‍वतंत्र आणि विचाराने मुक्‍त असते तोच समाज किंवा देश सुसंस्‍कृत समजावा` असे थोर समाजसुधारक आगरकर यांनी म्‍हटले आहे. भारत जगातील एक वैभवशाली, प्राचीन संस्‍कृती लाभलेले, विकसनशील व कार्यक्षम राष्‍ट्र म्‍हणून गणले जाते. २१ व्‍या शतकात स्त्रियांना स्‍वातंत्र्य आहे, त्‍या घराबाहेर पडतात, शिकतात, नोकरी करुन अर्थार्जन करतात, उद्योग व्‍यवसाय चालवितात, त्‍यांच्‍या नावालाही वलय प्राप्‍त होत आहे. हे चित्र आशावादी असले तरीही या चित्राची दुसरी बाजू मात्र काळीकुट्‍ट आहे, मन विषण्‍ण करणारी आहे. दरवर्षी जवळपास १० लाख मुली जगात येण्‍यापूर्वी म्‍हणजेच गर्भ असतानाच गर्भलिंग निदान करुन बिनबोभाटपणे मारल्‍या जात आहेत. स्त्रि च्‍या स्‍वातंत्र्यावर, तिच्‍या सामर्थ्‍यावर आणि तिच्‍या मुक्‍ततेवर समाजाने लादलेले निर्बंध हे स्‍त्री-भ्रृण हत्‍येचे मूळ आहे असे मला वाटते.


आपल्‍या संस्‍कृतीने `स्‍त्री`ला शक्‍तीदेवता म्‍हणून गौरविले आहे. महालक्ष्‍मी, महासरस्‍वती आणि महादुर्गा ही तिचीच तीन रुपे आहेत. भारतीय संस्‍कृतीने प्राचीन काळापासून स्‍त्रीचे मोठेपण मान्‍य करून तिला सन्‍मानाची वागणूक दिली आहे. त्‍या काळात स्‍त्री सामाजिक, धार्मिक कार्यक्रमात सहभागी होत होती. लोपामुद्रा, विश्‍वतारा, घोषा यांसारख्‍या विद्वान स्त्रियांच्‍या ऋचा ऋग्‍वेदात आढळतात. वेदातील अनेक सुक्‍ते ही स्त्रियांनी लिहिलेली आहेत. इसवीसनाच्‍या ११ व्‍या शतकापासून भारतावर प‍रकियांची आक्रमणे होत राहिली. स्त्रियांची सुरक्षा धोक्‍यात आली आणि तिचे रक्षण करता येत नाही, हे लक्षात येता `लहाणपणीच तिचे लग्‍न करुन मोकळे व्‍हा` म्‍हणजे आपली जबाबदारी संपली़` या भूमिकेतून स्त्रियांच्‍या बालविवाहाची प्रथा सुरु झाली आणि येथपासूनच ख-या अर्थाने स्‍त्रीच्‍या स्‍वातंत्र्याचा काळाकुट्ट अंध:कारमय कालखंड सुरु झाला. फक्‍त उपभोगाची वस्‍तू म्‍हणूनच स्‍त्रीकडे पाहिले जाऊ लागले.

आज समाज सुधारला, स्‍त्री शिकली, सन्‍मानाच्‍या पदावर पोहोचू लागली. पण असे असले तरी `स्‍त्रीचा जन्‍म म्‍हणजे मोठे अरिष्‍ट आहे` या समजातून आजही समाज बाहेर पडू शकला नाही. काही भागामध्‍ये मुलींचे प्रमाण दर हजारी ८०० पेक्षा कमी झाले आहे. याला जबाबदार कोण? ही परिस्थिती आणखीनच बिघडली तर काय होईल? ही परिस्थिती सुधारण्‍यासाठी काय उपाययोजना आहेत? हे महत्‍वाचे प्रश्‍न त्‍यामुळे उपस्थित होतात. `मुलगा म्‍हणजे वंशाचा दिवा`, `मुलगा म्‍हणजे म्‍हातारपणाचा आधार` असे मत रुढी-परंपरांवर आधारित समाजरचनेने लोकांच्‍या मनावर बिंबवले आहे. या पारंपरिक विचारसरणीमुळे मुलांच्‍या तुलनेत मुलींची घट झालेली आहे.  विवाहानंतर मुलगी परक्‍याचे धन होते, त्‍यामुळे मुलगी नकोच हेही त्‍या पाठीमागचे कारण आहे.

महाराष्‍ट्र शासनाने सन 2002 मध्‍ये प्रकाशित केलेल्‍या मानव-विकास अहवालानुसार, आपल्‍याला किमान एक तरी मुलगा असलाच पाहिजे असे राज्‍यातील ८४ टक्‍के महिलांना वाटते. आधुनिक तंत्रज्ञानाच्‍या सहाय्याने, चोरी-छुप्‍या पध्‍दतीने गरोदर स्त्रिया, तिचे नातेवाईक व काही निवडक डॉक्‍टर मंडळी (मी सर्व डॉक्‍टरांना दोष देत नाही) संगनमताने आणी बेकायदेशीरपणे गर्भंलिंग निदान करुन घेतात व स्‍त्री-भ्रृणहत्‍या मोठ्या प्रमाणावर करतात.

जिजामाता किंवा सावित्रीबाई फुले यांच्‍यासारख्‍या महिला जन्‍माला आल्‍या नसत्‍या तर महाराष्‍ट्राचा इतिहास आहे तसा असता का? या गंभीर प्रश्‍नावर व्‍यापक चर्चा होत नाही आणि यातून सर्वात मोठे दुर्दैव असे आहे की, आपण ज्‍यांना सुशिक्षित म्‍हणजे शहाणा असे म्‍हणतो, ज्‍यांना सधन मानतो असे पालक आणि पैशासाठी आपले वैद्यकीय कौशल्‍य वापरणारे काही डॉक्‍टर्स (सर्व डॉक्‍टर्स नव्‍हे) या गुन्‍ह्यामध्‍ये सहभागी होतात. हा एक मोठा सामाजिक गुन्‍हा आहे. मुलींचे प्रमाण कमी झाले तर आजच्‍या परिस्थितीत एक हजारामध्‍ये २०० मुलांची लग्‍नेच होऊ शकणार नाहीत. आज ज्‍या ८०० मुली जन्‍माला येतात त्‍या तरी सुरक्षित राहू शकतील काय?  त्‍यातून जी असुरक्षितता वाढेल त्‍याला संरक्षण देणे हे जिकिरीचे काम होऊन बसेल. आज राजस्‍थान आणि हरियाणामध्‍ये अन्‍य राज्‍यातून मुली हुंडा देऊन आयात कराव्‍या लागतात त्या यामुळेच .

ज्‍या राज्‍यामध्‍ये किंवा देशात मुलींचे आणि मुलांचे प्रमाण सारखे आहे किंबहुना मुलींचे प्रमाण जास्‍त आहे, ते राज्‍य किंवा तो देश प्रगतीशील आहे. आज केरळमध्‍ये मुलींची संख्‍या जास्‍त आहे. केरळ प्रगतीशील राज्‍य म्‍हणून ओळखले जाते. रशियामध्‍ये मुलींची संख्‍या जास्‍त आहे तर ती जगातील महासत्‍ता मानली जाते. आपण जिजामाता आणि सावित्रीबाई फुले यांचे नांव घेतो, समाजसुधारणेची मोठी परंपरा सांगतो, पण या सामाजिक गुन्‍ह्यामध्‍ये आपण वेगाने प्रगती करत असू तर या पुरोगामीपणाचा इतिहास सांगण्‍याचा आपल्याला अधिकार राहील काय? आज कोणतेही क्षेत्र बघितले, १० वी, १२ वीची गुणवत्‍ता यादी पाहिली, तर मुली मुलांपेक्षा कुठेच कमी नाहीत. पण असे असूनही आज या गंभीर चुका घडतात.

या सगळ्या साखळीमध्‍ये चुकीचे वागणारे काही डॉक्‍टर्स, मोठे तंत्रज्ञ समजणारे गायनॅकोलॉजिस्‍ट हे गुन्‍हे करताना दिसत आहेत (मी सगळ्याच डॉक्‍टरांना दोष देत नाही). पण त्‍यांना हे माहीत नाही की असे मिळविलेले पैसे ते अंतत: आपल्‍या मुलीच्‍या गळ्याला नख लावण्‍याकरिता आहेत. त्‍यांच्‍या मुलांना जेव्‍हा मुली मिळणे बंद होईल तेव्‍हा त्‍यांचे डोळे पांढरे होतील. पण तेव्‍हा वेळ निघून गेलेली असेल. ‘आज म्‍हातारी मरते आहे आणि काळही सोकावतो आहे.’

महाराष्‍ट्राचा गृहमंत्री म्‍हणून मला असे नेहमीच वाटते की यामध्‍ये पोलीस आणि गृह मंत्रालयाने सुध्‍दा अधिक संवेदनशीलपणे वागलं पाहिजे आणि अशा प्रकारच्‍या गुन्‍ह्यांचा तात्‍काळ बंदोबस्‍त केला पाहिजे. काही प्रश्‍न तात्‍काळ आपल्‍यासमोर येतात आणि आपल्‍याला ते महत्‍त्‍वाचे वाटतात. एखादी जबरी चोरी झाली तर तो गुन्‍हा टॉप प्रायोरिटीचा ठरतो आणि गर्भलिंग चिकित्‍सेचा गुन्‍हा मात्र निकड तक्‍त्‍यामध्‍ये खाली जातो. परंतु खरे तर निकड तक्‍त्‍यावरील सर्वात वरचा गुन्‍हा स्‍त्री-भ्रृणहत्‍या मानला गेला पाहिजे. हा मानसिक रोग गरीब माणसांमध्‍ये कमी आहे. म्‍हणूनच नंदुरबार आणि गडचिरोली या अत्‍यंत मागासलेल्‍या जिल्‍ह्यात स्‍त्री-भ्रृण हत्‍येचे प्रमाण अन्‍य जिल्‍ह्यांच्‍या तुलनेत कमी आहे. पण श्रीमंत, उच्‍चभ्रू, नवश्रीमंत यांच्‍यात मात्र स्‍त्री-भ्रृण हत्‍येचे प्रमाण अधिक असल्‍याचे आढळते.

काही डॉक्‍टर्स अशा गुन्‍ह्यांना साथ देतात. हे लोक महाराष्‍ट्राच्‍या सर्वच भागात पसरलेले आहेत. त्‍यांच्‍या विरोधात कायद्याच्‍या आधाराने करावयाची कडक कारवाई आम्‍ही करुच, सरकार आपल्‍या परीने प्रयत्‍न करील. पण लोकांना, मुख्‍य म्‍हणजे स्‍त्रीला, जी बाई आपल्‍या पोटातल्‍या मुलीची हत्‍या करते त्‍या बाईला, एक क्षण असे वाटले पाहिजे की आपण एक बाई आहोत आणि एका मुलीची हत्‍या करीत आहोत. मी हे समजू शकतो की कुटुंबामध्‍ये स्‍त्रीला निर्णय घेण्‍याचा अजूनही अधिकार नाही. त्‍यांना अशा प्रकारचा अधिकार जर मिळाला तर ते मोठे भाग्‍याचे लक्षण मानावे लागेल. हा अधिकार मिळविण्‍यासाठी मोठ्या चळवळीची गरज आहे, असे मला वाटते. महाराष्‍ट्र या पुरोगामी राज्‍यात शाहू, फुले, डॉ.आंबेडकरांचे नांव आपण घेतो. ज्‍या राज्‍यात शेणाचे गोळे अंगावर झेलून सावित्रीबाई फुले यांनी स्‍त्री-शिक्षणाचा पाया रचला, त्‍या राज्‍यामध्‍ये या प्रकारची स्थिती होत असताना डोळे झाकून बसता येणार नाही.

`मुलींना वाचवा आणि राज्‍य वाचवा` अशी घोषणा आता आपण करण्‍याची आवश्‍यकता आहे. लोकाची मानसिकता बदलणे हा सगळ्यात मोठा प्रश्‍न आहे आणि केवळ राजकारणीच ती बदलू शकतील, असे मला वाटत नाही. समाजकारण्‍यांनीही यात मोठ्या ताकदीने उतरण्‍याची आवश्‍यकता आहे. मी हा प्रश्‍न गांभीर्याने घेतला आहे. मला जे अधिकार मिळालेले आहेत, त्‍यांचा वापर “हात जोडून आणि हात सोडून” करण्‍यासाठी मी सदैव तयार आहे. मला आपणा सगळ्यांची कृतीशील साथ हवी आहे. या चुकीच्‍या कामात जे डॉक्‍टर्स सहभागी होत आहेत त्‍यांची आयुष्‍यभरासाठी प्रॅक्टिस बंद करण्‍याचा निर्णय मेडिकल कॉन्सिलने घेण्‍याची गरज आहे. भ्रृणहत्‍या होणा-या मुली तर मरत आहेतच, पण ज्‍या मुली जन्‍म घेत आहेत, त्‍यांचीही भविष्‍यातील सुरक्षितता मी महत्‍त्‍वाची मानतो.

काही कुंटुंबात गरीबी हे सुध्‍दा भृणहत्‍येचे कारण आहे. मुलगी झाली की हुंडयाचा खर्च नको असाही विचार केला जातो. यापुढे मुलगी जन्‍माला आल्‍या बरोबर शासनाच्‍या वतीने तिच्‍या नावावर काही रक्‍कम फिक्‍स डिपॉझिट  मध्‍ये ठेवून ती अठरा वर्षाची झाल्‍याबरोबर तिला पुढील शिक्षणाकरीता किंवा लग्‍नाकरता एक लाख रूपये मिळतील अशी योजना सरकार बनवील. आम्‍ही निवडणुकीत तसे आश्‍वासन आमच्‍या जाहीरनाम्‍यात दिले आहे. ते आम्‍ही पाळूच महाराष्‍ट्रात जन्‍माला येणारी मुलगी लक्षाधिश म्‍हणूनच ती जन्‍माला येईल ती कुंटुंबावर बोजा असणार नाही, तर ती धनलक्ष्‍मी असेल.

आजचा ब्‍लॉग मी इथंच थांबवतो. कौटुंबिक हिंसाचार आणि गर्भलिंग चिकित्‍सा यांचंही एक नातं आहे, त्‍यासबंधी मी माझ्या पुढच्‍या ब्‍लॉगमध्‍ये लिहिन.

आपणा सर्वांना नमस्‍कार!
जय महाराष्‍ट्र!!
आर. आर. पाटील,
गृहमंत्री, महाराष्ट्र राज्य.

Posted in Post In Marathi | Leave a comment

Heartiest greetings to you all on celebrating Independence Day…

Heartiest greetings to you all on celebrating Independence Day today.

Since India attained independence we have made remarkable progress and I am proud of our achievements. But at the same time it saddens me to think of the grave problems we are facing, for example, we have not yet met an equation in man-woman ratio.

As we take a look at the progress our country has made we must also learn to look at the crisis detrimental to our growth. For example, the declining ratio of women to men, female foeticide which is increasing at alarming rate. This issue is the cause of my concern. I will write about it in a week’s time.

Today as we celebrate Independence Day I wish you all take note of the responsibilities that come along with it.

I salute the known-unknown martyrs who sacrificed their lives for India’s Independence.

Jai Hind!
R.R.Patil,
Home Minister, State of Maharashtra.

Posted in Post In English | Leave a comment

स्वातंत्र्यदिनाच्या आपणा सर्वांना माझ्या मनपूर्वक शुभेच्छा…

स्वातंत्र्यदिनाच्या आपणा  सर्वांना माझ्या मनपूर्वक शुभेच्छा…
देशाच्या स्वातंत्र्यासाठी तळहातावर शीर घेऊन लढलेल्या असंख्य ज्ञात-अज्ञात स्वातंत्र्यसैनिकांना माझे विनम्र अभिवादन.

स्वातंत्र्य मिळाल्यापासून आजपर्यंत भारताने अभिमानास्पद प्रगती केली आहे पण तरी ही प्रचंड मोठ्या समस्या आपणा सर्वांसमोर आ वासून उभ्या आहेत, उदा. स्त्री-पुरुष समानता खरया अर्थाने आपण अजून ही  आणू शकलेलो नाही.

आपल्या विकासाकडे पाहताना आपण आपल्या सर्व समस्यांकडे ही पहायला शिकल पाहिजे. उदा. स्त्री-पुरुष सरासरी मध्ये स्त्रियांचं घटत  प्रमाण आणि स्त्रियांची गर्भातच केली जाणारी हत्या ही माझ्या दृष्टीने अत्यंत मोठी चिंतेची बाब आहे. त्यावर याच ठिकाणी मी आठवड्याभरात लिहिणार आहे.

स्वातंत्र्यदिनाच्या शुभेछ्या देताना या स्वातंत्र्याबरोबरच येणार्या जबाबदार्यांचे भान ही आपण सर्वांनी असू द्यावे हि माझी सदिच्छा ,
जय हिंद.
आर. आर. पाटील,
गृहमंत्री, महाराष्ट्र राज्य.


Posted in Post In Marathi | Leave a comment

Memorable 5 hours…..

Today I want to share a memorable experience with you, my dear bloggers.

I have taken the responsibility of educating 16 young girls & 35 young boys belonging to the Naxal infected regions of Gadchiroli district.

For the next 6 years they will be studying & Netaji Subhashachandr Military school @ Fulgaon , Pune.
The 5 hours I spent interacting with the children will sure go down the memory-lane.

This slideshow requires JavaScript.

Posted in Post In English | Leave a comment

अविस्मरणीय ५ तास…..

नमस्कार,
नक्षल-ग्रस्त गडचिरोली  जिल्ह्यातल्या ३५ मुले आणि १६ मुली यांच्या पुढील  ६ वर्षांच्या शिक्षणाची जबाबदारी मी घेतली.
त्या मुलांसोबत घालवलेले, फुलगाव, पुणे  येथील नेताजी  सुभाषचंद्र बोस सैनिकी शाळेतील, माझ्या आयुष्यातील अविस्मरणीय ५ तास इथे मी तुमच्यासोबत share करू इच्छितो आहे…

This slideshow requires JavaScript.

Posted in Post In Marathi | Leave a comment